La ville des reves

August 9, 2010

ტულუზას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც la ville rose ან la ville des violettes. ჩემთვის უფრო la ville des reves არის.
ქალაქი, სადაც სიმოვნებით ვიცხოვრებდი.
დიახ ვიცხოვრებდი სადმე ცენტრში, ტულუზურ აგურებიან პატარა სახლში, ფანჯრებზე დარაბებით და ყვავილებით.
მექნებოდა ეზო, ეზოში-ბაღი.
ძველებური სახლის მიუხედავად მექნებოდა კარები, რომელიც თითის ანაბეჭდით იღება და ელექტრონული საწოლი.
ინტერნეტიც მექნებოდა, ტელეფონიც, რომლითაც ევროპის ყველ ქვეყანაში უფასოდ შემეძლებოდა დარეკვა და ტელევიიზიაც, სადაც ფრიად საინტერესო შოუებს ვნახავდი.
ვიმუშავებდი ტულუზის რომელიმე საავადმყოფოში, ვიქნებოდი კარგი ექიმი, მექნებოდა იმდენი ხელფასი, რომ შაბათკვირას წავსულიყავი ან ზღვაზე, ან მთაში, ან რომელიმე ლამაზ ახლომახლო ქალაქში.
თუ ეს სამხრეთული მზე და სიცხე მომბერდებოდა, ავიღებდი ბილეთებს და ვესტუმრებოდი ჩრდილოეთის ერთერთ ქალაქს.
ხან მე ჩამომივიდოდნენ სტუმრები.
ბევრს ვისეირნებდი ლამაზ ვიწრო ქუჩებში, დიდ პარკებში, დაჭმუჭნულრელსებიან პარკში ტანგოსაც ვიცეკვებდი.
ხშირად დავჯდებოდი გარონის პირას, საღამოობით გავიდოდი კინოში, ან ქალაქის რომელიმე ღია კაფეში, გავეცნობოდი სხვადასხვა ქვეყნის სამზარეულოს.
ხანდახან ჩემს ეზოში ვივახშმებდი ფრანგული კერძებით, დავლევდი ფრანგულ ღვინოს.
ბევრს ვივარჯიშებდი დილა-საღამოს, ხშირად დავჭყლეტდი ესპანურ ატმებს.
კვირაობით ბაზრობაზე ვიყიდდი ძველებურ ნივთებს.
ვივლიდი ტულუზის მეტროს ვიწრო, ყვითელი, უმძღოლო ვაგონებით, ესკალატორის მაგივრად ყოველთვის კიბით ვისარგებლებდი.
ქოლგაც მექნებოდა და აღარ შემეშინდებოდა, რომ წვიმაში დავსველდები და გავცივდები.
ველოსიპედის ტარებასაც ვისწავლიდი.
არასდროს გავუღებდი კარს დამლაგებელს და აღარასდროს ვიყიდდი უმარილო ბაგეტს.
და ამ ყველაფრის ფონზე
არასდროს დავბერდებოდი
:მო:

***

ძალიან აბდაუბდად დავწერე, ოცნება და სინამდვილე გავაერთიენე, სიტყვების, განსაკუთრებით ზმნების დროები და ფორმები სულ ერთმანეთში ავურიე, მაგრამ არაუშავს, მეპატიება, ცოტა არ იყოს გამოუძინებელი ვარ… დღეს ნორმალურად დავიძინებ და ხვალიდან ისევ ჩვეულებრივად გავაგრძელებ ყველაფერს 🙂

Advertisements

My childhood dreams

June 19, 2010

ბავშვობაში მინდოდა:

  • გავმხდარიყავი ექიმი და მხატვარი (მეორე პუნქტზე მალევე ვთქვი უარი შესაბამისი ნიჭის არარსებობის გამო, პირველს ვასრულებ ჯერჯერობით)
  • ვყოფილიყავი “უძინარი”, ანუ არ დამჭირვებოდა ძილი ძალების აღსადგენად. ყოველთვის მომწონდა ღამე თავისი სიწყნარით და ყველაფრით (ეხლაც სიამოვნებით გამოვიყენებდი ძილში დახარჯულ დროს სხვა საქმეებში, რომ შეიძლებოდეს)
  • შემძლებოდა სიზმრების მართვა (ერთი პერიოდი ვიყავი დაინტერესებული, მერე დავიკიდე. ეხლა საერთოდ იშვიათად ვნახულობ სიზმრებს და თან ეს ცალკე თემაა, აქ არ დავწერ)
  • მქონოდა ტელესკოპი და შემესწავლა კოსმოსი (ეხლა ისე ძალიან აღარ მაინტერესებს, თუმცა მაინც სიამოვნებით წავიდოდი ობსერვატორიაში ერთხელ მაინც)
  • მენახა ჩრდილოეთის ციალი (ეხლაც მინდა და ერთხელ მაინც აუცილებლად ვნახავ)
  • დამეთვალიერებინა წყალქვეშა სამყარო (თუ საშუალება მომეცემა, ახლაც სიამოვნებით დავათვალიერებ)
  • შევხვედროდი შობას რომელიმე ევროპულ ქალაქში (ისეთი შობა მინდოდა, კინოებში რომ იყო ხოლმე. ნაწილობრივ აქაც მქონია ეგეთი შობა, მაგრამ ევროპაშიც შევხვდები)
  • მესწავლა ციგურებზე სრიალი (ერთი წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ გადავიფიქრე და ეხლა აღარ მინდა)
  • მეფრინა რაიმე საშუალებით (არა თვითმფრინავით) (პარაპლანით ვიფრინე ერთხელ)
  • მყოლოდა ცხენი და მესეირნა მასთან ერთად (ეს დღის წესრიგში აღარ დგას დიდი ხანია, თუმცა თუ ოდესმე საშუალება მომეცემა, შეიძლება კვლავ დავფიქრდე)
  • მქონოდა ხის სახლი, დიდი ეზოთი და ბუხრით, სადაც ვიცხოვრებდი მხოლოდ მე, პეპი გრძელიწინდასავით (პეპის რა მოგახსენოთ, მაგრამ საკუთარი, ჩემი გემოვნებით მოწყობილი სახლი დღესაც ჩემი მთავარი სურვილია, რასაც აუცილებლად ავისრულებ)
  • მქონოდა ბაღი, რომელსაც ჩემი ხელით მოვუვლიდი (ნაწილობრივ ეხლაც მაქვს, მაგრამ ისეთი არაა როგორიც მინდა)
  • ვყოფილიყავი დედაჩემივით ქერა და ცისფერთვალება (ამჟამად ეს აღარ მინდა, თუმცა ზოგიერთ რამეს მაინც შევცვლიდი ჩემს გარეგნობაში)

ზოგის პრიორიტეტულობა იცვლება, ზოგი ემატება, ზოგი აკლდება, მაგრამ ძირითადი მაინც იგივე რჩება.. : )

I did it

May 16, 2010

რამდენი ხანია დაწერას ვაპირებ და არ ვწერ, გადავეჩვიე ბლოგს ალბათ…
მაგრამ ამის არდაწერა არ შეიძლება…
საფრანგეთში მივდივარ!!!

ორი თვით, სტუდენტთა საზაფხულო სტაჟირების პროგრამით
ჩვენი უნივერსიტეტიდან

ამ პროგრამის შესახებ ადრეც ვიცოდი, მაგრამ რაღაც წარმოუდგენლად მეჩვენებოდა საფრანგეთში წასვლა… სულ ვფიქრობდი not for me.. რატომღაც.

მერე დაახლოებით ერთი წლის წინ რაღაც მოხდა და ვიფიქრე – რატომაც არა?

მაშინვე ვერ წავიდოდი რათქმაუნდა, იმ ზაფხულს თურქეთში წავედი ასეთივე სტაჟირებაზე, რითიც საკმაოდ კმაყოფილი ვარ.

შემოდგომიდან ფრანგულის სწავლას შევუდექი. ბევრი დრო არ გასულა მას შემდეგ და ჯერ კიდევ კარგად არ ვიცი ენა, მაგრამ გამოცდისთვის მართლა კარგად მოვემზადე და
გავედი!

არ ვიცი რა უფრო მიხარია, თვითონ ის, რომ საფრანგეთში გავივლი სტაჟირებას ორი თვით, თუ ის, რომ რაღაც მოვინდომე, რაც მანამდე წარმოუდგენელი მეჩვენებოდა, ყველაფერი გავაკეთე და გამომივიდა.
ჯერჯერობით ალბათ უფრო მეორე ფაქტი, პირველი ჯერ კარგად ვერ გამიაზრებია. ალბათ სანამ იქ არ ჩავალ ვერც გავიაზრებ ბოლომდე

სულ ეს იყო რისი თქმაც მინდოდა : )

I’m going to France

Still can’t feel

February 11, 2010

როგორც ჩვენი პღოFი იტყოდა, ენა უნდა იგრძნო… მე აგერ უკვე მეხუთე თვეა ფრანგულს ვსწავლობ, მაგრამ კიდე ჯერ კიდევ ვერ ვგრძნობ ენას.. 😦 ელემენტარულ რაღაცეებს კი, მაგრამ ცოტა ჩახლართული (ჩემთვის ჩახლართული) წინადადებებისთვის ბევრი დრო და ფიქრი მჭირდება.. იმასაც ცალცალკე ვაწყობ, წესების და “ფორმულების” მიხედვით, და არა იმიტომ, რომ ასე სწორად მეჩვენება… :უსერ: არადა რო მახსენდება ინგლისური რა საყვარლად შემომესწავლა :უსერ: მივედი დემირელში ინგლისურის გაგნებაში არმყოფი საწყალი ბავშვი მეშვიდე კლასში და ორ თვეში ისე მშვენივრად ვჭიკჭიკებდი რო მეტი არ შეიძლება.. მართალია თითოეულ წინადადებაში ორ კილო შეცდომას ვუშვებდი, მაგრამ რაღაცნაირად თავიდანვე ავლაპარაკდი, ფორმებში ჩასმაზე და დროების შერჩევაზე არ ვფიქრობდი არასდროს, თავისით მოდიოდა.. იგივე შეიძლება ითქვას რუსულზე. ეს ენა ფაქტიურად ბავშვობაში მულტფილმებიდან და ფილმებიდან ავითვისე და მართალია არც ისე კარგად ვიცი, მაგრამ რაც ვიცი, ეგ ბუნებრივად შემომესწავლა :უსერ: ეხლა კი რაღაც დათრგუნული ვარ ასე მექანიკურად რომ ვსწავლობ ფრანგულს 😦 ვერ ვიტან რაღაც სრულიად ახლის სწავლის პროცესს, სანამ “მუღამს” დავუჭერ… რაღაცნაირად უსუსურად ვგრძნობ ხოლმე თავს :უსერ: ვიცი დროთა განმავლობაში, ცოდნასთან, გამოცდილებასთან და პრაქტიკასთან ერთად გადავა “ბუნებრივში” და ორი საათი აღარ მომიწევს ფიქრი ამ სიტყვასთან ზმნის რომელი ფორმა იხმარება, რატო იხმარება და როგორ იწარმოება ეს ფორმა, მაგრამ სანამ ეს მოხდება, მანამდე გასავლელ გზას ვერ ვიტან :უსერ: მალე გავიდეს რა…

Dear Santa

December 20, 2009

I’ve been a good girl this year and I would like you to bring me

  • one ticket to france for summer ->
  • <- unlimited mobile balance
  • a mini laptop with internet ->
  • <- a data traveler (8 gb or more)
  • the Nokia headphones  – >   
  • < – 1year access to fitness club

  • and some personal space (აქ ბევრი რამე იგულისხმება, ისევე როგორც ბილეთში)

instead u can take from me some kg-s and lazyness

hope u’ll do it for me

thank u

one day

October 31, 2009

ფრანგულში დავალება გვქონდა-ჩვენი ერთი ჩვეულებრივი დღის აღწერა. ეგ კი დავწერე, მაგრამ იმის დაწერაც მომინდა, როგორი არის კიარა, როგორი მინდა იყოს ჩემი ერთი ჩვეულებრივი დღე. უფრო სწორად დაწერა არა, ჩვენება. სურათებით. ყოველგვარი კომენტარის გარეშე. რათქმაუნდა ძალიან მოკლედ და ზოგადად.

Fღანგული

September 25, 2009

დიპლომი უკვე მაქვს, სწავლა ეხლა დავიწყე 😀 ოღონდ ამჯერად სერიოზულად და დიდი ენთუზიაზმით. პირველი გაკვეთილი უკვე მქონდა დიუმას ცენტრში, საკმაოდ მომეწონა გარემოც და მასწავლებელიც. გული მიგრძნობს კარგად ვისწავლი 😀 ყოველ შემთხვევაში მაქსიმუმს გავაკეთებ.

კიდევ გასაკეთებელი საქმეების რიგში დგას სამედიცინოზე ნორმალურად სწავლა, გინეკოლოგიის-კარგად.
კიდევ აღნიშნულ საგანზე რომელიმე კლინიკაში სიარული და თემის დამუშავება კონფერენციებისთვის.

და პროგრამა მაქსიმუმი-ზაფხულში სტუდენტურ სტაჟირებაზე წასვლა საფრანგეთში.
აი ეს ბოლო ცოტა ძნელი საქმეა, მაგრამ აქაც მაქსიმუმს გავაკეთებ.

მოკლედ პატარა თუ-დუ ლისთი გამომივიდა 😀
მერე რა, ბევრი ახალი წლის მოსვლისას წერს ხოლმე გასაკეთებელი საქმეების სიას, მე ახალი სასწავლო წლის მოსვლისას დავწერე. იქნებ აქ დაწერის მერე უფრო შევასრულო 😀

dvs0915511
დღეს დილიდან წვიმდა, აი ისე, საწოლიდან ადგომა რომ დაგეზარება კაცს… მიუხედავად სიცივისა, ტალახისა და უამრავი გუბეებისა, მაინც მიყვარს ასეთი წვიმა, რაღაცნაირად რომანტიულ-ფილოსოფიურ ხასიათზე მაყენებს 😀

ამიტომაც იყო მთელი დღევანდელი ორსაათიანი “ინფარქტის რისკფაქტორების” შემდეგ მე და ნატალიამ კიდე ორი საათი ქოლგით რომ ვიარეთ და ვიფილოსოფოსეთ ზოგადსაკაცობრიო თემებზე და იმაზე, რა დიდი სიამოვნებით ვივლიდი ასეთ წვიმაში პარიზში, ან დავჯდებოდი რომელიმე პატარა კაფეში, ჩაის დავლევდი და მშვიდად დაველოდებოდი როდის მოვიდოდა საავადმყოფოში ჩემი წასვლის დრო…

წასვლით კი უნდა წავსულიყავით დღეს მე და კარინა მორიგეობაზე, მაგრამ წეღან დამირეკა ვერ წამოვალო და მე კიდე მარტო წასვლა არ მინდა… არადა კარგი იქნებოდა 😦

crossroadექიმობა რო მინდოდა, ეგ ორი წლიდან ვიცოდი, მაგრამ ზუსტად რა და სად-ეგ არა. კარგა ხანი უბრალოდ მივყვებოდი დინებას, ყველაფერს მივედ-მოვედებოდი. ეხლა კი მგონი ვიპოვე ჩემი მიმართულება.

ნუ მთლად ეხლა არა, დაახლოებით ერთი წელია დავიწყე მაგაზე ფიქრი, მაგრამ ამ ბოლო დროს უფრო ინტენსიურად ვფიქრობ და უფრო ვრწმუნდები :ყეს:

როგორც გარდიანმა თქვა, რაღაც მხრივ ცუდიც არის როცა ერთ რამეზე ხარ ჩაციკლული, სხვებს ყურადღებას ნაკლებად აქცევ და შეიძლება ძალიან საინტერესო და უკეთესი რამე გამოგრჩეს, მაგრამ მე მაინც ასე მირჩევნია. გაურკვევლობას ვერ ვიტან, მითუმეტეს საკუთარ თავში. როცა ვიცი რა მინდა, შემიძლია მშვიდად და ნელნელა ვიარო მიზნისკენ

გადაწყვეტილება საბოლოო არ არის და გასაჩივრებას ექვემდებარება
მაგრამ მაინც
აი ჩუზ –> Reproductology.fr

myFrenchDream

February 26, 2009

ერთი ამერიკული ოცნება მქონდა…
დაახლოებით შარშანწინ ამ დროს ნელნელა ამეკვიატა და საკმაოდ ინტენსიურადაც, თუმცა დაახლოებით შარშან ამ დროს ასევე ნელნელა გადამეკვიატა…
თუმცა ის არ მომკვდარა, მას მხოლოდ სძინავს და მხოლოდ ხელსაყრელ შემთხვევას და გარემოს ელოდება გააქტივებისთვის 😀 (რემისიის პერიოდი აქვს, ან არახელსაწრელ პირობებშია და სპორა წარმოქმნა :D)

ეხლა ფრანგული ოცნება გამიჩნდა.
ამანაც თავიდან ბოლომდე მომიცვა და შემაშფოთა, თუმცა ესეც საკმაოდ გრძელვადიანია და იმედია დროთა განმავლობაში კიდე არ დამეკარგება ეს ენთუზიაზმი 😦
ყოველ შემთხვევაში, თავს უფლებას ვეღარ მივცემ ისევე გულგრილად მოვეკიდო და ისევ არაფერი გავაკეთო მისი ასრულებისთვის, როგორც წინაზე ვქენი…
ვერც იმის უფლებას მივცემ თავს, ისევ 24 საათი და ყველასთან ამაზე ვილაპარაკო, ამას ვიზამ, იმას ვიზამ… როცა ასე ვიქცევი, ვეღარასოდეს ვაკეთებ მერე… ჯობია ჯერ გააკეთო და მერე ილაპარაკო…

ამიტომ მოვრჩები ამაზე ლაპარაკს, ჯუსტ ორნახევარი წლის მერე არსებულ ჩემ თავს ვეტყვი, ახლანდელ მარიკას ძალიან ეწყინებოდა თუ გაიგებდა, რომ შენი დიადი გეგმები არ შეასრულე… ამიტომ ძალიან ეცადე!

Wannabe

February 23, 2009

1doc

Clingstone Mansion

January 24, 2009

სახლ-კუნძული

clingstone-mansion

clingstone-mansion-2

clingstone-mansion-3

საცხოვრებლად არა, მაგრამ
დასასვენებლად კი წავიდოდა კაცი ერთი-ორი კვირით
:უსერ:

კინოს სათაურივით გამომივიდა : D
ისე ბავშვობაში კი მიყვარდა ეგ კინო და სულ მინდოდა მეც მარტო ვყოფილიყავი დიდ სახლში, ოღონდ ერთიორი დღით კიარა, სულ.
თუმცა მინდოდა რა, ეხლაც მინდა.
ოღონდ დიდი არა, პატარა და მყუდრო სახლი მირჩევნია.

თემიდან გადავუხვიე : D

იმის თქმა მინდოდა, რომ ეს დღეები დილაობით წასასვლელი არსად ვარ და შესაბამისად, სახლში მარტო ვრჩები ხოლმე.
არაფერს განსაკუთრებულს არ ვაკეთებ, მაგრამ მაინც რაღაცნაირი კარგი შეგრძნებაა.
მართალია ეს დიდხანს არ გრძელდება და არც სახლია ისეთი, მე რომ მინდა, მაგრამ მაინც.
არადა გარეთ ისეთი მზე და კარგი ამინდია, გაზაფხული გეგონება უკვე
მაგრამ გასვლა მაინც მეზარება.
ხოდა ვარ ასე მარტო სახლში.

პ.ს. ნეტა ასეთი ამინდები გაგრძელდეს და აღარ აცივდეს/ათოვდეს :უსერ:

Notebook needed

January 11, 2009

დიდი ხანია მინდა, მაგრამ ეხლა უკვე ძალიან ამოვიდა ყელში ჩემი კომპიუტერი, ზედმეტად ბევრი ნაკლი აქვს (საერთო კომპიუტერია და ამით ბევრი რამეა ნათქვამი, მაგრამ მაინც განვავრცობ)

  • ნაკლი #1: no privacy
  • სულაც არ მინდა, რომ ჩემი დოკუმენტები და ყველაფერი ყველასთვის, განსაკუთრებით კი ოჯახის წევრებისთვის ხელმისაწვდომი იყოს. ასევე საიტები, რომლებსაც ვსტუმრობ, მაგალითად ეს ბლოგი, სასურველია მათ არ ნახონ.

  • ნაკლი #2: დროში შეზღუდულობა
  • კომპიუტერი მარტო ჩემი არაა, შესაბამისად, როცა მე დიადი საქმეები მაქვს გასაკეთებელი, შეიძლება ამ დროს ჩემი და იჯდეს და რამე საყვარელ კინოს უყურებდეს, ან ჩემი ძმა აკეთებდეს თავის არანაკლებ დიად საქმეებს. ამას დესერტად დამატებული პერიოდულად დედაჩემის ან მამაჩემის აფეთქება საკითხზე “სულ კომპიუტერთან ხომ არ უნდა იჯდე” ან “ირგვლივ აღარავინ გაინტერესებს”.

  • ნაკლი#3 ფიქსირებულობა
  • ზემოთაღნიშნული აფეთქებების დროს დიდი სურვილი მაქვს ხოლმე სადმე უფრო მყუდრო ადგილას გადავიდე, მაგრამ კომპიუტერის ფიქსირებულობა ამის საშუალებას არ იძლევა. იმ ოთახში, სადაც დგას, სითბო ცუდად აღწევს და ზამთარში ხელები სულ გაყინული მაქვს. გარდა ამისა, ხანდახან მრავალსაათიანი სამუშაო მაქვს ხოლმე და სულ სკამზე ჯდომა საკმაოდ მოუხერხებელია.

  • ნაკლი#4 სიძველე
  • 2001 წელს ნაყიდი კომპიუტერია და საკმაოდ დაძველდა უკვე, ხშირად ჭედავს. ხშირ-ხშირად ჭირდება ვინდოუსის გადაყენება.

  • ნაკლი#5 მცირე მეხსიერება
  • ჯერ ისედაც ცოტა აქვს, 40გბ და მერე გატენილია მთელი ამ წლების განმავლობაში ნაგროვები მასალით. ნახევარი ალბათ ჩემი დის სურათებია, ყველა ექსკურსიაზე, შატალოზე, გავლა-გამოვლაზე, სტუმრობაზე და ა.შ, ტონობით სურათებს იღებენ. ჩემთვის მაქსიმუმ 7-8 გბ-მდე ადგილი რჩება, არადა 16 გბ-ის მარტო წიგნები მაქვს ჩასაწერი.

  • ნაკლი#5 მონიტორი
  • ზომაში კი დიდია, მაგრამ ჩვეულებრივია, ხანდახან ციმციმებს და თვალებს მატკივებს. ხოდა კიდე, ოდნავ ჩაბნელებულია. ბრაითნესი, კონტრასტი და ყველაფერი მაქსიმუმზეა, მაგრამ მაინც არ ნათდება ბოლომდე

    . . .

    გამოსავალი:
    მინი ლეპტოპი

    ამას დავადგი თვალი.
    მემგონი საკმაოდ კარგი მონაცემები აქვს თავის
    ფასთან შედარებით.

    ჩემი ფულით უნდა ვიყიდო,
    იმედია ზაფხულამდე მოვახერხებ…

    და მერე ჩავუჯდები ხოლმე გემრიელად, იF, იF ^^

    ბევრი რამის დაწერა მინდოდა ჩემი ბავშვობის ოცნებაზე, 25 დეკემბერს სადმე ევროპის ქალაქში მენახა შობა, გუშინდელ დღეზე, ჰერასთან ჩვენ სტუმრობაზე, საჩუქრებზე და ჯადოსნურ ჯემზე მაგრამ რაღაც ისე ვერ გადმოვეცი, როგორც მინდოდა და გადავიფიქრე, ჩემთვის დავიტოვე:)

    კიდევ ერთი აღმოჩენა გავაკეთეთ რუსთან დაკავშირებით:) გუშინ გვანახა. მერე გუშინ ღამე და დღეს დილით გათიშული მქონდა ინტერნეტი, რუმ კიდე გამომიგზავნა მეილზე და ისე მაინტერესებდა, სამედიცინოს ბიბლიოთეკაში წავედი სანახავად:D მაგაზეც მინდოდა დამეწერა, მაგრამ გადავიფიქრე და ეგეც ჩემთვის დავიტოვე^^
    საშობაო პოსტის მაგივრად გამომივიდა ჩემთვის დატოვებული პოსტი:D